niedziela, 2 marca 2014

Poczwarka - Dorota Terakowska


Dorota Terakowska - pisarka i dziennikarka, ukończyła socjologię na UJ.

Adam i Ewa tworzą szczęśliwe małżeństwo. Obydwoje są świetnie wykształceni, odnoszą sukcesy w pracy, dorobili się pięknego domu z ogrodem. Wszystko w ich życiu jest idealnie poukładane i toczy się zgodnie ze starannie opracowanym planem. Do szczęścia brakuje im jedynie dziecka, którego narodziny oczywiście nie są dziełem przypadku, ale wynikiem skrupulatnie realizowanego planu. Dziecko dla Adamy i Ewy ma być nie tylko spełnieniem marzeń, ale także dopełnieniem ich idealnego życia. Niestety los szykuje dla nich okrutną niespodziankę…

Ewa rodzi dziewczynkę z ciężkim zespołem Downa. W jednej chwili dotąd poukładany świat naszych bohaterów przewraca się do góry nogami. Marzyli o dziecku wyjątkowym i nieprzeciętnym, tymczasem właśnie zwykłość wydaje się teraz jedynym, czego pragną. Po początkowym szoku, ogarnia ich rozpacz i bezsilność. W końcu pojawia się pytanie: co dalej?

„Adam zazdrościł Ewie. Zazdrościł jej złożonych, ale głębokich uczuć, które zdradzała jej twarz, gdy patrzyła na Myszkę. Nawet gdy były to wyłącznie irytacja, smutek czy gniew. Miał świadomość, że ta plątanina emocji to uwzniośla ją, to przygniata do ziemi, lecz równocześnie trzyma mocno przy życiu. On sam dostrzegał w Myszce jedynie ruinę wszystkich, wcześniej tak gładko układających się planów, ambicji, marzeń - i czuł pustkę. I żal.”

Już od pierwszej strony powoli zagłębiamy się w świat naszych bohaterów. Obserwujemy codzienne zmagania Ewy, która wbrew woli męża podjęła się opieki nad niepełnosprawną córką. Poznajemy myśli dręczące Adama, który nie potrafi zaakceptować rzeczywistości. Mamy też możliwość wniknięcia do świata Myszki - dziecka ciężko upośledzonego. Niezdarna i ociężała dziewczynka, wydająca jedynie nieartykułowane dźwięki w głębi serca marzy o tym by móc zatańczyć. Chce być lekka i zwiewna jak motyl. Tymczasem czuje się jak poczwarka uwięziona w kokonie, jakim jest jej własne niezdarne ciało. Nigdy nie będzie mogła podzielić się swoją radością ze światem, nikt nigdy nie zrozumie jaka jest naprawdę.

Dorota Terakowska poruszyła w swojej książce niezwykle ważny, a jednocześnie trudny i delikatny temat. Pokazała ile trudu i wyrzeczeń wymaga wychowywanie niepełnosprawnego dziecka. Często trzeba walczyć z własnymi lękami, obawami i uprzedzeniami, ale każdy dzień uczy miłości i cierpliwości. Autorka na przykładzie Adama i Ewy pokazała dwie skrajnie rożne postawy rodziców względem upośledzonych dzieci, skłaniając nas tym samym do refleksji nad ludzką moralnością. Terakowska zwróciła także uwagę na podejście społeczeństwa do ludzi niepełnosprawnych. Dla wielu osób inność jest niestety wciąż czymś nieakceptowalnym, wzbudzającym same negatywne emocje.

Książka pokazuje, że życie pisze różne scenariusze, nie zawsze takie, jakie byśmy sobie wymarzyli. Spodobał mi się styl autorki i jej umiejętność opisywania uczuć. Słabe strony to według mnie zakończenie i motyw stwarzania świata, który może stanowił ciekawe dopełnienie całości, ale mnie niekoniecznie przypadł do gustu. Poza tymi drobnymi mankamentami Poczwarka to wartościowa i godna uwagi pozycja, wzbudzająca w czytelniku wiele emocji. Jeszcze po przewróceniu ostatniej strony w głowie plątało mi się pytanie: co ja bym zrobiła będąc na miejscu Adama i Ewy? Tak łatwo jest przecież oceniać postępowanie innych, ale trudniej samemu odnaleźć się w ich sytuacji…

Moja ocena: 5/6

21 komentarzy:

  1. Twórczość Pani Doroty Terakowskiej znam jedynie z książki ,,Tam gdzie spadają anioły'', które nawet mi się podobały, niemniej jednak czegoś mi w nich brakowało. W każdym razie czułam pewien niedosyt. Ale nie oznacza to wcale, że nie zamierzam już więcej sięgać po dzieła tej autorki, wręcz przeciwnie. Bardzo chętnie poznam powyższą książkę, gdyż twoja recenzja ewidentnie pokazuje, że Poczwarka to wartościowa i godna uwagi pozycja.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Czytałam ,,Tam gdzie spadają anioły,, i ,,Poczwarkę,,
      ,,Poczwarka,, moim zdaniem jest dużo lepsza i bardziej emocjonująca.

      Usuń
  2. Mam wrażenie, że powieść jest również składnią symboli. Choćby imiona rodziców dziecka - Adam i Ewa.
    Nie czytałam żadnej książki Terakowskiej, w sumie, nie wiem, co było tego powodem. Twoja recenzja spowodowała, że coś we mnie drgnęło, a Poczwarkę zapragnęłam przeczytać tu i teraz.

    OdpowiedzUsuń
  3. Lubię Terakowską i jej klasyczną szkołę pisania. Sposób, w jaki porusza trudne tematy do mnie przemawia.

    OdpowiedzUsuń
  4. zgadzam się. świetna, poruszająca książka.

    OdpowiedzUsuń
  5. Czytałam tę książkę i jest świetna!

    OdpowiedzUsuń
  6. Czytałam, bardzo miło wspominam. Pamiętam, że niesamowicie mną wstrząsnęła

    OdpowiedzUsuń
  7. Czytałam. Książka ma ogromne pokłady emocji.

    OdpowiedzUsuń
  8. Z książek Terakowskiej czytałam tylko "Ono"- bardzo emocjonująca książka

    OdpowiedzUsuń
  9. Niedługo i w moje łapki wpadnie, już nie mogę się doczekać :)

    OdpowiedzUsuń
  10. Bardzo dobra książka, którą się długo pamięta.

    OdpowiedzUsuń
  11. Zapraszam na podsumowanie 6 odsłony Kryminalnego Wyzwania!
    http://miqaisonfire.wordpress.com/2014/03/03/472-podsumowanie-kryminalnego-wyzwania-6/

    OdpowiedzUsuń
  12. Wstrząsająca, ale świetna książka. Pamiętam, że zrobiła na mnie duże wrażenie.

    OdpowiedzUsuń
  13. oj czytałam kilka ładnych lat temu ale zrobiła na mnie ogromne wrażenie podobnie jak "Ono".

    OdpowiedzUsuń
  14. Oj tak, życie potrafi czasami nieźle zaskoczyć i pokrzyżować nasze plany... Słyszałam sporo o tej książce, a sama czytałam "Tam, gdzie spadają anioły" tej autorki. Wiem, że "Poczwarkę" polecają ją na oligofrenopedagogice :)

    OdpowiedzUsuń
  15. Czytałam "Poczwarkę" parę dobrych lat temu i zrobiła na mnie duże wrażenie. Dokładnie, łatwo jest wydać swój osąd, kiedy patrzy się na jakieś sprawy z zewnątrz, jednak kiedy ma się z nimi do czynienia, tak naprawdę można postąpić całkiem inaczej.

    OdpowiedzUsuń
  16. Jestem świeżo po lekturze "Córki Czarownic", dopiero co zauroczona twórczością autorki. Myślę, że teraz sięgnę po "Poczwarkę"...

    OdpowiedzUsuń
  17. Witaj!
    Chciałabym serdecznie zaprosić do udziału w moim autorskim czytelniczym wyzwaniu pt. KLUCZNIK.
    W skrócie - polega ono na czytaniu książek posiadających zaproponowane comiesięczne kluczniki, czyli hasła-klucze.
    Szczegóły tutaj: http://recenzjeami.blogspot.com/2014/03/wyzwanie-czytelnicze-klucznik.html
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  18. Sama "Poczwarkę" czytałam już trochę temu, jeszcze w gimnazjum, gdy przygotowywałam się do olimpiady z polskiego i pamiętam, że była to książka, która jako jedna z niewielu tamtych lektur mi się nie dłużyła, a wręcz sprawiła mi czystą radość, po czym zmusiła do przemyśleń, dotknęła czegoś w mojej duszy. Później nie mogłam o niej zapomnieć.
    www.szept-stron.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  19. Poruszająca książka. Jestem pewna, że w przyszłości do niej wrócę.

    OdpowiedzUsuń
  20. Koniecznie muszę się za nią zabrac, do tej pory mam przeczytaną jedną książkę autorki "Ono", która także zrobiła na mnie wrażenie.

    OdpowiedzUsuń